Albertus Angenent, marinier en schrijver

Pauselijke-onderscheiding

Albertus Wilhelmus Petrus Angenent is geboren op 17 maart 1895 in Hilversum en overleden op 4 oktober 1952. Getrouwd met Maria Helena van Os. Ze kregen 12 kinderen.

Op slechts 14-jarige leeftijd in 1909 ging Albertus vrijwillig werken bij de Koninklijke Marine in Den Helder (tot 1928 Helder zonder Den). Dit kon tot zijn 18de jaar. Daarna werd zijn dienstplicht verplicht. Op zijn militaire registratiekaart staat “Eigen dienst – vrijgesteld”. (Zie hieronder). Vermoedelijk slaat dat op zijn periode vanaf zijn 14de tot zijn 18de levensjaar.

Hij was matroos en werd opgeleid tot scheepstimmerman en voerde in deze functie reparaties uit onder water met duikhelm en duikpak. Zijn risicovergoeding was Fl. 1,15 per minuut. Hij heeft ook in Soerabaja gediend, Nederlands Oost-Indië.

Hij is in dienst geweest van 1909 tot 1 juli 1921 en werd toen ontslagen op medische gronden.

Het huwelijk met Maria Helena van Os gebeurde trouwens bij volmacht (Trouwen met de handschoen). Albertus vervulde zijn militaire dienstplicht in Batavia in Nederlands-Indië en heen en weer varen zou vermoedelijk te veel tijd kosten. Op 10 mei 1917 trouwde Maria daarom bij volmacht met Albertus zijn plaatsvervanger, namelijk zijn broer Antonius Johannes Maria Angenent (1893-1961). Toen Albertus op 17 november 1917 terugkeerde naar Nederland kon hij het huwelijk soepeltjes van zijn broer overnemen, bij wijze van spreken. Zijn broer trouwde overigens een paar maanden later zelf met Johanna Weijling. De ouders van Maria van Os gaven geen toestemming om te trouwen met Albertus. Mogelijk vanwege de meerderjarigheid van Maria keurde een rechtbank het huwelijk een maand van tevoren toch goed.

Een van de eerste dingen die Albertus deed, toen hij op 1 juli 1921 bij de marine werd ontslagen op medische gronden, was het opkopen van de plaatselijke dagbladpers “Heldersche Post” en werd hij redacteur-uitgever.

Vol energie werd hij datzelfde jaar ook oprichter en voorzitter van het Algemeen Nederlands Comité “Onze Marine”, een organisatie die weduwen en wezen van schipbreukelingen steunde en alle aspecten van de marine en koopvaardij promootte.

Zie https://www.wikiwand.com/nl/Comit%C3%A9_%27Onze_Marine%27

In het begin van de 2de WO werd “Onze Marine” verboden en werd ondergronds verder gewerkt. Ondergronds was hij ook betrokken bij het blad De Vrije Gooi- en Eemlander in Hilversum.

Albertus schreef onder het pseudoniem Albert Chambon (zijn moeders meisjesnaam) ook diverse boeken, zoals 100.000 zeemijl per onderzeeër, Leading Seaman Van der Steng en Alles wel, geen bijzonders!!

Zie https://www.omero.nl/auteurs/c/h/albert-chambon/

Albertus heeft twee onderscheidingen ontvangen.

– Hij ontving het Pauselijke gouden erekruis “Pro Ecclesia et Pontifice” voor zijn werk om militaire zeemannen rooms-katholieke spirituele zorg te geven.

– Hij is geridderd in de Orde van Oranje Nassau voor zijn werk dat de weduwen en wezen van zeelieden ontvingen en voor zijn betrokkenheid bij het verzet in de 2e WO.